Birçok üretim ve dağıtım şirketi iş süreçlerini birden fazla sistem, ekip ve araç üzerinden yönetmeye çalışmaktalar. Her departman kendi içinde verimli şekilde çalışırken genel yönetim süreci parçalı kalmaya devam eder. Sonuç olarak şirketler, ürün muhasebesinden son teslimata kadar uzanan bütüncül bir görünümden mahrum kalır. Bu uçtan uca görünürlük eksikliği; maliyet kontrolünü, kârlılığı ve operasyonel verimliliği doğrudan etkiler.

Üretim ve dağıtım şirketlerinde, maliyet hesaplamasının genellikle kontrol altında olduğu varsayılır. Hammaddeler ve işçilik maliyetleri hesaplanır ve finansal raporlar hazırdır; bu nedenle ürün maliyetinizi net bildiğinizi düşünürsünüz. Gerçekte ise durum nadiren böyledir. Çoğu şirket için hesaplanan maliyet ile gerçek maliyet arasında önemli bir fark bulunur. Bu fark; kârlılığı, işletme şeffaflığını ve karar alma süreçlerinin kalitesini doğrudan etkilemektedir.

1C:Drive, 1.6.5 sürümüyle birlikte özellikle büyüyen ve orta ölçekli işletmeler için tasarlanmış yerleşik bütçeleme özelliğini kullanıma sundu. Bu yeni özellik, şirketlerin dağınık hesap tablolarından kurtulmasını sağlıyor; yapılandırılmış bütçe planlaması ve sapma analizini, tüm operasyonel verilerin bulunduğu ERP sisteminin içine doğrudan taşıyor.

Tekstilde tek bir ürün nadiren tek versiyonda bulunur. Basit bir tişört düşünün. Beş renkte gelir. Yedi bedende. Birden fazla üretim partisinde. Renk + beden + parti kombinasyonlarının her biri ayrı bir stok kalemidir. Bunu yüzlerce ürün, binlerce parti ve mevsimsel koleksiyonlarla çarpın. Rakamlar hızla patlar.

Yarı mamul yönetimi makine imalatı, gıda işleme ve birçok farklı sektördeki karmaşık üretim süreçlerinin merkezinde yer alır. Şirketler üretim döngüsünü ara aşamalara bölerek, nihai mamul çıkışını önemli ölçüde hızlandırabilir, pazar taleplerine daha çabuk yanıt verebilir ve üretim hızının kritik olduğu alanlarda rekabet avantajı elde edebilirler.

Türkiye'nin dijital vergi dönüşümü genişlemeye devam ediyor. Daha önce kağıt fatura veya temel sistemler kullanan birçok küçük ve mikro işletme, şimdi e-Fatura (Elektronik Fatura) ve e-Arşiv (Elektronik Arşiv Faturası) için yeni kurallarla karşı karşıya.

Türkiye'deki birçok mikro ve küçük işletme, günlük finansal operasyonlarını hala manuel olarak yürütüyor. İşletme sahipleri genellikle satışları, giderleri ve nakit akışını not defterleri veya Excel tabloları kullanarak takip ederken, yalnızca ay sonundaki resmi muhasebe kayıtları ve vergi beyannameleri için serbest çalışan bir muhasebeciye (mali müşavire) güveniyor.

Birçok tekstil şirketi basit bir yazılım yapısıyla başladığını düşünür fakat işler sanıldığı gibi gitmez. Üretim için farklı bir ERP programı tercih edilirken, finans için başka, stok ve ihracat için de  farklı bir yazılım kullanılmaya başlandığını görürüz. Kağıt üzerinde her şey mantıklı görünür; her departman kendi "en iyi" bildiği aracı kullanıyordur.

2026 yılı itibarıyla Türkiye'de elektronik faturalaşma artık sadece mevzuatla ilgili bir zorunluluk değil, günlük iş operasyonlarının bir parçasıdır. Çoğu küçük işletme ne yapması gerektiğini zaten biliyor. Asıl zorluk, bunu verimli bir şekilde nasıl yapacaklarıdır.

2026 yılı itibarıyla Türkiye'nin dijital vergi dönüşümü, mikro ve küçük işletmeler için kritik bir noktaya ulaştı. Gelir İdaresi Başkanlığı (GİB), zorunlu elektronik fatura kapsamını önemli ölçüde genişleterek e-Arşiv için birçok düşük tutarlı sınırı kaldırdı. Pratikte bu, en küçük işletmelerden kesilenler de dahil olmak üzere, neredeyse her faturanın artık elektronik olarak düzenlenmesi gerektiği anlamına geliyor.

Dikey finansal analiz, mali tablolardaki her bir kalemi temel bir referans rakamın yüzdesi olarak ifade eden stratejik bir yöntemdir. Özellikle Gelir Tablosu (P&L) analizinde net satış gelirleri, Bilanço analizinde ise toplam aktifler (veya pasif/özkaynaklar) %100 kabul edilerek tüm kalemler normalize edilir.

Tekstil üretimi; başarı için her ayrıntıya azami dikkat gösterilmesini gerektiren, çok yönlü ve karmaşık bir endüstridir. Bu sektörün en zorlu süreçlerinden biri de ürün varyantlarının yönetimidir. Kumaş, iplik veya bitmiş ürün fark etmeksizin, varyant sayısı arttıkça üretim reçeteleri ve operasyonel süreçler katlanarak karmaşıklaşır.

Bu makale, hem adet cinsinden hem de metrik birimler cinsinden (ton, metreküp vb.) ölçülebilen öğeler ile gerçekleştirilen işlemlere dair sıkça sorulan soruları kapsamaktadır. Gerekli sistem ayarlarına dair çeşitli örnekler ve açıklamalar sunmaktadır.

Halka arz (IPO) sürecine girerken ya da bireysel yatırımcılardan veya risk sermayesi fonlarından sermaye sağlamaya çalışırken, güçlü bir finansal şeffaflık düzeyi tartışmasız bir gerekliliktir. Bu sürecin merkezinde ise, küresel güvenilirliğin temel ölçütlerinden biri olan Uluslararası Finansal Raporlama Standartları (UFRS) raporlaması yer alır.

Bu makale, işletmenin iş süreçleri ve bu süreçlerin "1C:ERP Kurumsal Yönetim" dahilinde yürütülmesi esnasındaki tahmin konularını ele almaktadır.

Mart, Türkiye'deki CFO'lar için kritik bir aydır, çünkü çeyrek kapanışı, vergi raporlaması ve finansal tahminlerle ilgilenmek zorundadırlar.

Küçük üretim işletmeleri özel iş otomasyon sistemleri olmadan veya temel araçlar kullanarak faaliyet gösterebilirken, daha büyük ve gelişmiş üretim işletmeleri genellikle bunu yapamaz.

Alexey Nesterenko ve FB Group'un bir perakende ticaret şirketi için iş otomasyon sistemini nasıl uyguladığına dair hikayemizin final bölümüne geçiyoruz. Bu seri makalelerdeki yaklaşımlar, ürün satışı ve müşteri hizmetleri gibi iş alanlarında kullanılabilir.

Günümüz iş ortamında birçok şirket, mali tablolarını Uluslararası Finansal Raporlama Standartları (UFRS) gibi belirli standartlara uygun olarak hazırlama zorunluluğuyla karşı karşıya.